Bugün başlasaydım hayata

Bugün bir daha başlasaydım hayata,

Kesin ama kesinlikle küçük kalırdım,

Büyük sözü dinlemezdim, kesinlikle kimseyi dinlemezdim,

Yapardım yaramazlığımı, heryerim yara bere içinde, yaradan ağlamamayı öğrenirdim.  Yaralanırdım, yaralar iyileşmek içindir bunu bilmek için,

Yalnızlığı öğrenirdim, yalnız kalmaktan korkmamak için değil sadece, hayata göğüs germeyi öğrenmek için,

Kolay parayı seçmezdim, kolay paranın hiçbir zaman bedava olmadığını bilmek için,

Utanmazdım, yapardım hatayı ve çekerdim derdini, insan olduğumu anlamak için,

Kötü günleri ve insanları sevmeye çalışırdım, her zaman hayatın beyaz olmadığını ve siyahın beyazın birlikte olduğunu anlamak için,

Gözümde büyütmezdim hiçbirşeyi, herşey insan için ve bunu bilmek isterdim,

Okurdum, daha çok okurdum, gözüm bozulsun varsın,

Tembellik etmezdim, asla ama asla, ne zevkte ne çalışmada, zorluğun sonundaki hazzı tam alabilmek, zevkli anların tadını tam çıkarabilmek için,

Sevmekte hiç sıkıntı yaşamadım, ancak bencilce sevmek istemezdim.   Kendimi tamamen açık bırakırdım, üzene güle güle derken bile gülümseyebilmek ve ‘allaha emanet ol’ diyebilme olgunluğunu gösterebilmek için,

Susardım, çok konuşmazdım, dinlemeyen birşey öğrenemezde ondan,

Ama yinede iyiki varım, ve bunları yazabiliyorum.  Bunu bildiğim iyi oldu, hala ümit var demek, diyebilmek için…

Comments are closed.

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: